Το Greek (Hellenic) DNA project αφορά τη γενετική εξέταση Ελλήνων και στεγάζεται στην εταιρεία Family Tree DNA. Όποιος εξετάζεται μέσω του προγράμματος λαμβάνει μειωμένες τιμές από την εταιρεία.
ΥΓ: Ο σύνδεσμος παρατίθεται πληροφοριακά, και όχι ως διαφήμιση. Όποιος ενδιαφέρεται για το αντικείμενο ας σταθμίσει τους οικονομικούς και μη παράγοντες και ας επιλέξει την εταιρεία που του ταιριάζει.
12.2.05
11.2.05
Πόσο Τούρκοι είναι οι κάτοικοι της Μικράς Ασίας;
Οι κάτοικοι της Μικράς Ασίας είναι απόγονοι τόσο των γηγενών πληθυσμών της χερσονήσου (οι οποίο λόγου της ισλαμικής θρησκείας επεβίωσαν της γενοκτονίας των Οθωμανών και Κεμαλικών κατά τις αρχές του 20ου αι. α), αλλά και μη γηγενών πληθυσμών από τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία. Από την Κεντρική Ασία ήρθαν οι Τούρκοι, οι οποίοι ήταν ο κυριότερος φορές εξισλαμισμού και προσφάτως εκτουρκισμού της Μικράς Ασίας.
Σε τί βαθμό είναι οι σημερινοί Μικρασιάτες απόγονοι των Κεντροασιατικών Τούρκων; Η μελέτη των Cinnioglu et al. (2004) απεκάλυψε παρουσία 3.4% Μογγολοειδών απλοομάδων του χρωματοσώματος Υ στην Μικρά Ασία (απλοομάδες Q, O, και C).
Σύμφωνα με τουςTambets et al. (2004) η παρουσία Μογγολοειδών απλοομάδων στους σημερινούς Τουρκόφωνους Αλταϊκούς πληθυσμούς είναι τουλάχιστον 40% (πιθανόν 10% επιπλέον μιας και δεν εξετάστηκε η απλοομάδα Ο σε αυτή τη μελέτη). Σύμφωνα με τους Zerjal et al. (2002) αυτό το ποσοστό είναι για διάφορους Τουρκόφωνους: Κυργίζ (22%), Ντουνγκάν (32%), Ουιγκούρ (33%), Καζάκοι (86%), Ουζμπέκοι (18%).
Είναι φανερό πως η παρουσία Μογγολοειδούς καταγωγής στους Τουρκόφωνους πληθυσμούς είναι πολύ μεταβλητή, όμως είναι σαφές πως τουλάχιστον εν μέρει οι Πρωτό-Τουρκοι πρέπει να ήταν Μογγολοειδείς, αφού όλοι οι σημερινοί Τουρκόφωνοι πληθυσμοί έχουν Μογγολοειδή ανάμειξη. Ο μέσος όρος των έξη πληθυσμών που αναφέραμε είναι 38.5% και αποτελεί μια πρώτη εκτίμηση της πατρικής σύστασης των παλαιότερων Τούρκων της Κεντρικής Ασίας, οι οποίοι όπως φαίνεται ήταν περισσότερο Καυκασοειδείς από πατρική άποψη, και Μογγολοειδείς από την μητρική πλευρά.
Με βάση το ποσοστό 38.5% εκτιμούμε την Τουρκική καταβολή στον πληθυσμό της Μικράς Ασίας στο 11%. Λόγω της απλοποιημένης εκτιμήσεως, επιτρέποντας ένα σχετικό σφάλμα 33% τόσο υπερεκτίμησης, όσο και υποεκτίμησης της συχνότητας της Μογγολοειδούς συνιστώσας τόσο στους σημερινούς Μικρασιάτες, όσο και στους Τούρκους της Κεντρικής Ασίας, φτάνουμε σε πιθανή Τουρκική καταγωγή από 6-22%. Επομένως φαίνεται πως το Τουρκικό στοιχείο στη σύνθεση του Μικρασιατικού πληθυσμού αποτελεί μειοψηφία, αλλά δεν είναι σίγουρα αμελητέο.
Σε τί βαθμό είναι οι σημερινοί Μικρασιάτες απόγονοι των Κεντροασιατικών Τούρκων; Η μελέτη των Cinnioglu et al. (2004) απεκάλυψε παρουσία 3.4% Μογγολοειδών απλοομάδων του χρωματοσώματος Υ στην Μικρά Ασία (απλοομάδες Q, O, και C).
Σύμφωνα με τουςTambets et al. (2004) η παρουσία Μογγολοειδών απλοομάδων στους σημερινούς Τουρκόφωνους Αλταϊκούς πληθυσμούς είναι τουλάχιστον 40% (πιθανόν 10% επιπλέον μιας και δεν εξετάστηκε η απλοομάδα Ο σε αυτή τη μελέτη). Σύμφωνα με τους Zerjal et al. (2002) αυτό το ποσοστό είναι για διάφορους Τουρκόφωνους: Κυργίζ (22%), Ντουνγκάν (32%), Ουιγκούρ (33%), Καζάκοι (86%), Ουζμπέκοι (18%).
Είναι φανερό πως η παρουσία Μογγολοειδούς καταγωγής στους Τουρκόφωνους πληθυσμούς είναι πολύ μεταβλητή, όμως είναι σαφές πως τουλάχιστον εν μέρει οι Πρωτό-Τουρκοι πρέπει να ήταν Μογγολοειδείς, αφού όλοι οι σημερινοί Τουρκόφωνοι πληθυσμοί έχουν Μογγολοειδή ανάμειξη. Ο μέσος όρος των έξη πληθυσμών που αναφέραμε είναι 38.5% και αποτελεί μια πρώτη εκτίμηση της πατρικής σύστασης των παλαιότερων Τούρκων της Κεντρικής Ασίας, οι οποίοι όπως φαίνεται ήταν περισσότερο Καυκασοειδείς από πατρική άποψη, και Μογγολοειδείς από την μητρική πλευρά.
Με βάση το ποσοστό 38.5% εκτιμούμε την Τουρκική καταβολή στον πληθυσμό της Μικράς Ασίας στο 11%. Λόγω της απλοποιημένης εκτιμήσεως, επιτρέποντας ένα σχετικό σφάλμα 33% τόσο υπερεκτίμησης, όσο και υποεκτίμησης της συχνότητας της Μογγολοειδούς συνιστώσας τόσο στους σημερινούς Μικρασιάτες, όσο και στους Τούρκους της Κεντρικής Ασίας, φτάνουμε σε πιθανή Τουρκική καταγωγή από 6-22%. Επομένως φαίνεται πως το Τουρκικό στοιχείο στη σύνθεση του Μικρασιατικού πληθυσμού αποτελεί μειοψηφία, αλλά δεν είναι σίγουρα αμελητέο.
27.1.05
Κατανομή Ανατολικοευρωπαϊκού απλότυπου στην Ευρώπη
Σύμφωνα με ένα πρόσφατο άρθρο για την μεταβλητότητα των Y-STR στην Ευρώπη, ενας συγκεκριμένος απλότυπος, ο 16-13-17-25-10-11-13 (ορισμένος επί των DYS19, DYS389I, DYS389II, DYS390, DYS391, DYS392 και DYS393) φαίνεται πως είναι προγονικός για την απλοομάδα R1a και παρουσιάζει συχνότητα (μαζί με τους γειτονικούς απλότυπους του) συχνότητα 30.6% στην Ανατολική Ευρώπη και 0.6% στη Δυτική Ευρώπη. Έτσι αυτός ο απλότυπος φαίνεται να υποδηλώνει Ανατολικοευρωπαϊκή προέλευση.
Μια αναζήτηση για αυτόν τον απλότυπο στην YHRD δίνει τα παρακάτω αποτελέσματα:
Κόκκινο χρώμα σημειώνει την παρουσία του απλοτύπου, ενώ μπλε την απουσία του.
Φαίνεται πως υπάρχει ένας Ανατολικός γεωγραφικός πυρήνας όπου παρουσιάζεται ο συγκεκριμένος απλότυπος, και αυτός συμπεριλαμβάνει τις περισσότερες (όλες) χώρες όπου ομιλούνται γλώσσες της Βαλτο-Σλαβικής οικογένειες. Στη Σκανδιναβία, Ολλανδία, Βέλγιο και στις Βρεττανικές Νήσους, ο απλότυπος λείπει, αλλά αυτό δεν ισχύει για τη Γερμανία, Αυστρία και Ελβετία, λόγω πιθανών ιστορικών επαφών με Βαλτο-Σλαβικούς λαούς. Ο απλότυπος απουσιάζει επίσης από τον Ιταλο-Κελτικό κόσμο, καθώς και από τη Νότιο Βαλκανική, πράγμα που επίσης διαγράφει την ουσιαστικά Βαλτο-Σλαβική του προέλευση στην πλειοψηφία τουλάχιστον των περιπτώσεων.
Η γενική παρουσία του Ανατολικοευρωπαϊκού απλοτύπου στις Βαλτο-Σλαβικές χώρες μας επιτρέπει να πιθανολογήσουμε πως αυτός υπήρχε στο στάδιο της Πρωτο-Βαλτο-Σλαβικής ενότητας, και η γεωγραφική του έκταση είναι μια πρώτη προσέγγιση της γενετικής επιρροής των αντιπροσώπων αυτού του κλάδου της Ινδο-Ευρωπαϊκής οικογένειας.
(*) Δύο εκ των δειγμάτων της Βρεταννίας αφορούν Ινδο-Πακιστανικούς πληθυσμούς όπου η απλοομάδα R1a έχει μεγάλη συχνότητα, και ένα τρίτο αφορά το κοσμοπολίτικο Λονδίνο.
(**) Ή πιθανώς Ινδο-Ιρανούς, όπως τεκμηριώνεται από την παρουσία του απλοτύπου στην Ινδική υποήπειρο καθώς και στο Ιράν. Αυτή η επιρροή όμως πρέπει να ήταν αμελητέα στην περίπτωση της Ευρώπης, έως και τα πρόσφατα χρόνια.
Μια αναζήτηση για αυτόν τον απλότυπο στην YHRD δίνει τα παρακάτω αποτελέσματα:
Κόκκινο χρώμα σημειώνει την παρουσία του απλοτύπου, ενώ μπλε την απουσία του.
Φαίνεται πως υπάρχει ένας Ανατολικός γεωγραφικός πυρήνας όπου παρουσιάζεται ο συγκεκριμένος απλότυπος, και αυτός συμπεριλαμβάνει τις περισσότερες (όλες) χώρες όπου ομιλούνται γλώσσες της Βαλτο-Σλαβικής οικογένειες. Στη Σκανδιναβία, Ολλανδία, Βέλγιο και στις Βρεττανικές Νήσους, ο απλότυπος λείπει, αλλά αυτό δεν ισχύει για τη Γερμανία, Αυστρία και Ελβετία, λόγω πιθανών ιστορικών επαφών με Βαλτο-Σλαβικούς λαούς. Ο απλότυπος απουσιάζει επίσης από τον Ιταλο-Κελτικό κόσμο, καθώς και από τη Νότιο Βαλκανική, πράγμα που επίσης διαγράφει την ουσιαστικά Βαλτο-Σλαβική του προέλευση στην πλειοψηφία τουλάχιστον των περιπτώσεων.
Η γενική παρουσία του Ανατολικοευρωπαϊκού απλοτύπου στις Βαλτο-Σλαβικές χώρες μας επιτρέπει να πιθανολογήσουμε πως αυτός υπήρχε στο στάδιο της Πρωτο-Βαλτο-Σλαβικής ενότητας, και η γεωγραφική του έκταση είναι μια πρώτη προσέγγιση της γενετικής επιρροής των αντιπροσώπων αυτού του κλάδου της Ινδο-Ευρωπαϊκής οικογένειας.
(*) Δύο εκ των δειγμάτων της Βρεταννίας αφορούν Ινδο-Πακιστανικούς πληθυσμούς όπου η απλοομάδα R1a έχει μεγάλη συχνότητα, και ένα τρίτο αφορά το κοσμοπολίτικο Λονδίνο.
(**) Ή πιθανώς Ινδο-Ιρανούς, όπως τεκμηριώνεται από την παρουσία του απλοτύπου στην Ινδική υποήπειρο καθώς και στο Ιράν. Αυτή η επιρροή όμως πρέπει να ήταν αμελητέα στην περίπτωση της Ευρώπης, έως και τα πρόσφατα χρόνια.
25.1.05
Πολυμορφισμοί Y-STR στην Ευρώπη
Ένα πολύ σημαντικό καινούριο άρθρο χρησιμοποιεί σύντομες ακολουθιακές επαναλήψεις (short tandem repeat, STR) στο χρωματόσωμα Υ σε ένα δείγμα 12,700 Ευρωπαίων ανδρών. Οι πολυμορφισμοί τύπου STR μεταλλάσσονται ταχέως, και έτσι δεν είναι χρήσιμοι για την μελέτη της φυλογένεσης, αλλά μπορούν να ανιχνεύσουν πιο πρόσφατες σχέσεις ανάμεσα σε πληθυσμούς.
Το κύριο συμπέρασμα απ' αυτή τη μελέτη είναι η ανακάλυψη ισχυρής διαφοροποίησης ανάμεσα σε ένα ανατολικό και ένα δυτικό σύμπλεγμα απλοτύπων. Στην Κεντρική Ευρώπη αυτά τα συμπλέγματα συναντώνται, και η διαφοροποίηση είναι ισχυρότερη κατά την ανατολική-δυτική κατεύθυνση και όχι κατά τη βόρεια-νότια. Δηλαδή, η κυριότερη διαφοροποίηση στα χρωματοσώματα Υ στην Ευρώπη είναι σε ανατολικούς και δυτικούς και λιγότερο σε βόρειους και νότιους. Ακολουθεί ένα δενδρόγραμμα των σχέσεων των πληθυσμών που εξετάστηκαν σ' αυτή τη μελέτη:
Στο επόμενο διάγραμμα παρουσιάζονται οι πρώτες τρεις διαστάσεις του MDS των γενετικών αποστάσεων μεταξύ των διαφόρων πληθυσμών. Κάθε απ' αυτές τις διαστάσεις περιγράφει ένα τμήμα της μεταβλητότητας των Ευρωπαϊκών απλοτύπων: η κύρια διαφοροποίηση στο σχήμα a χωρίζει τους Ευρωπαίους σε Ανατολικούς, Δυτικούς και Κεντρικούς, καθώς και την ιδιαιτερότητα των μεγαλουπόλεων (όπως π.χ. Παρίσι) εν σχέσει με τον περιβάλλοντα χώρο, αφού αυτές είναι προορισμός μεταναστών από ευρεία περιοχή. Επίσης καταδεικνύεται η ιδιαιτερότητα των Σλοβένων και Κροατών που διαφοροποιούνται από το Κεντρικό σύμπλεγμα, και ομοιάζουν με τους Ανατολικούς. Η διάσταση b είναι αξιοσημείωτη γιατή δείχνει τη διαφοροποίηση των Τούρκων από τους άλλους Βαλκανικούς πληθυσμούς. Η διάσταση c παρουσιάζει βόρεια-νότια διαφοροποίηση, όμως όπως σημειώθηκε, αυτή είναι κατά πολύ ασθενέστερη της δυτικής ανατολικής.
Σχετικά με τους Έλληνες, μπορούμε να παρατηρήσουμε τα εξής. Οι Έλληνες ανήκουν σε ένα σύμπλεγμα (δείτε το παραπάνω δενδρόγραμμα) που περιλαμβάνει πληθυσμούς από τμήματα της Ιταλίας και τη Σικελία στα δυτικά έως την Τουρκία ανατολικά και από την Ουγγαρία βόρεια έως την Ελλάδα νότια. Αυτή η περιοχή σχετίζεται με την Παλιά Ευρώπη (Old Europe) της Μαρίας Γκιμπουτάς όπου αναπτύχθηκε εξαιρετικός Νεολιθικός πολιτισμός, καθώς και με την Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Οι συγγραφείς της μελέτης επίσης κάνουν μια ανάλυση ψευδο-ανάμειξης στους μελετώμενους πληθυσμούς σε Δυτικό, Ανατολικό και "Άλλο" σύμπλεγμα. Είναι αξιοσημείωτο πως οι Έλληνες ανήκουν κατα 44%Δ+27%Α, ενώ Βούλγαροι 53%Α+28% και Ρουμάνοι 57%Α+24%Δ, ενώ οι Αλβανοί 53%Α+34%Δ. Επομένως φαίνεται πως είναι διαφοροποιημένοι σε αρκετό βαθμό από τους βορειότερους Βαλκανικούς λαούς οι οποίοι είναι πιο Ανατολικοί, είτε λόγω πρόσμειξης με Σλάβους κατά τη νότια μεσαιωνική πορεία τους, είτε γιατί οι άλλοι ανατολικοί Σλαβοι (π.χ. Ρώσσοι) παρουσιάζουν Φιννο-Ουγγρική πρόσμειξη, είτε γιατί υπήρχε ήδη από την αρχαιότητα γενετική διαφοροποίηση Ελλήνων με τους βορειότερους λαούς (Ιλλυριούς και Θράκες). Το πιθανότερο είναι πως συνδυασμός αυτών των παραγόντων εξηγεί τη διαφοροποίηση.
Η διαφοροποίηση των Τούρκων από την Μικρά Ασία και τα Βαλκάνια στη διάσταση b εξηγείται από τη Μικρασιατική/Κεντροασιατική προέλευση αυτών, αφού οι Τούρκοι είναι κατά κύριο λόγο ένας δυτικο-Ασιατικός πληθυσμός με Κεντροασιατική (Τουρανοειδή, δηλ. Καυκασοειδή-Μογγολοειδή και άλλη) πρόσμειξη.
Human Genetics (Published Online)
Signature of recent historical events in the European Y-chromosomal STR haplotype distribution
Lutz Roewer et al.
Abstract Previous studies of human Y-chromosomal single-nucleotide polymorphisms (Y-SNPs) established a link between the extant Y-SNP haplogroup distribution and the prehistoric demography of Europe. By contrast, our analysis of seven rapidly evolving Y-chromosomal short tandem repeat loci (Y-STRs) in over 12,700 samples from 91 different locations in Europe reveals a signature of more recent historic events, not previously detected by other genetic markers. Cluster analysis based upon molecular variance yields two clearly identifiable sub-clusters of Western and Eastern European Y-STR haplotypes, and a diverse transition zone in central Europe, where haplotype spectra change more rapidly with longitude than with latitude. This and other observed patterns of Y-STR similarity may plausibly be related to particular historical incidents, including, for example, the expansion of the Franconian and Ottoman Empires. We conclude that Y-STRs may be capable of resolving male genealogies to an unparalleled degree and could therefore provide a useful means to study local population structure and recent demographic history.
Link
Το κύριο συμπέρασμα απ' αυτή τη μελέτη είναι η ανακάλυψη ισχυρής διαφοροποίησης ανάμεσα σε ένα ανατολικό και ένα δυτικό σύμπλεγμα απλοτύπων. Στην Κεντρική Ευρώπη αυτά τα συμπλέγματα συναντώνται, και η διαφοροποίηση είναι ισχυρότερη κατά την ανατολική-δυτική κατεύθυνση και όχι κατά τη βόρεια-νότια. Δηλαδή, η κυριότερη διαφοροποίηση στα χρωματοσώματα Υ στην Ευρώπη είναι σε ανατολικούς και δυτικούς και λιγότερο σε βόρειους και νότιους. Ακολουθεί ένα δενδρόγραμμα των σχέσεων των πληθυσμών που εξετάστηκαν σ' αυτή τη μελέτη:
Στο επόμενο διάγραμμα παρουσιάζονται οι πρώτες τρεις διαστάσεις του MDS των γενετικών αποστάσεων μεταξύ των διαφόρων πληθυσμών. Κάθε απ' αυτές τις διαστάσεις περιγράφει ένα τμήμα της μεταβλητότητας των Ευρωπαϊκών απλοτύπων: η κύρια διαφοροποίηση στο σχήμα a χωρίζει τους Ευρωπαίους σε Ανατολικούς, Δυτικούς και Κεντρικούς, καθώς και την ιδιαιτερότητα των μεγαλουπόλεων (όπως π.χ. Παρίσι) εν σχέσει με τον περιβάλλοντα χώρο, αφού αυτές είναι προορισμός μεταναστών από ευρεία περιοχή. Επίσης καταδεικνύεται η ιδιαιτερότητα των Σλοβένων και Κροατών που διαφοροποιούνται από το Κεντρικό σύμπλεγμα, και ομοιάζουν με τους Ανατολικούς. Η διάσταση b είναι αξιοσημείωτη γιατή δείχνει τη διαφοροποίηση των Τούρκων από τους άλλους Βαλκανικούς πληθυσμούς. Η διάσταση c παρουσιάζει βόρεια-νότια διαφοροποίηση, όμως όπως σημειώθηκε, αυτή είναι κατά πολύ ασθενέστερη της δυτικής ανατολικής.
Σχετικά με τους Έλληνες, μπορούμε να παρατηρήσουμε τα εξής. Οι Έλληνες ανήκουν σε ένα σύμπλεγμα (δείτε το παραπάνω δενδρόγραμμα) που περιλαμβάνει πληθυσμούς από τμήματα της Ιταλίας και τη Σικελία στα δυτικά έως την Τουρκία ανατολικά και από την Ουγγαρία βόρεια έως την Ελλάδα νότια. Αυτή η περιοχή σχετίζεται με την Παλιά Ευρώπη (Old Europe) της Μαρίας Γκιμπουτάς όπου αναπτύχθηκε εξαιρετικός Νεολιθικός πολιτισμός, καθώς και με την Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Οι συγγραφείς της μελέτης επίσης κάνουν μια ανάλυση ψευδο-ανάμειξης στους μελετώμενους πληθυσμούς σε Δυτικό, Ανατολικό και "Άλλο" σύμπλεγμα. Είναι αξιοσημείωτο πως οι Έλληνες ανήκουν κατα 44%Δ+27%Α, ενώ Βούλγαροι 53%Α+28% και Ρουμάνοι 57%Α+24%Δ, ενώ οι Αλβανοί 53%Α+34%Δ. Επομένως φαίνεται πως είναι διαφοροποιημένοι σε αρκετό βαθμό από τους βορειότερους Βαλκανικούς λαούς οι οποίοι είναι πιο Ανατολικοί, είτε λόγω πρόσμειξης με Σλάβους κατά τη νότια μεσαιωνική πορεία τους, είτε γιατί οι άλλοι ανατολικοί Σλαβοι (π.χ. Ρώσσοι) παρουσιάζουν Φιννο-Ουγγρική πρόσμειξη, είτε γιατί υπήρχε ήδη από την αρχαιότητα γενετική διαφοροποίηση Ελλήνων με τους βορειότερους λαούς (Ιλλυριούς και Θράκες). Το πιθανότερο είναι πως συνδυασμός αυτών των παραγόντων εξηγεί τη διαφοροποίηση.
Η διαφοροποίηση των Τούρκων από την Μικρά Ασία και τα Βαλκάνια στη διάσταση b εξηγείται από τη Μικρασιατική/Κεντροασιατική προέλευση αυτών, αφού οι Τούρκοι είναι κατά κύριο λόγο ένας δυτικο-Ασιατικός πληθυσμός με Κεντροασιατική (Τουρανοειδή, δηλ. Καυκασοειδή-Μογγολοειδή και άλλη) πρόσμειξη.
Human Genetics (Published Online)
Signature of recent historical events in the European Y-chromosomal STR haplotype distribution
Lutz Roewer et al.
Abstract Previous studies of human Y-chromosomal single-nucleotide polymorphisms (Y-SNPs) established a link between the extant Y-SNP haplogroup distribution and the prehistoric demography of Europe. By contrast, our analysis of seven rapidly evolving Y-chromosomal short tandem repeat loci (Y-STRs) in over 12,700 samples from 91 different locations in Europe reveals a signature of more recent historic events, not previously detected by other genetic markers. Cluster analysis based upon molecular variance yields two clearly identifiable sub-clusters of Western and Eastern European Y-STR haplotypes, and a diverse transition zone in central Europe, where haplotype spectra change more rapidly with longitude than with latitude. This and other observed patterns of Y-STR similarity may plausibly be related to particular historical incidents, including, for example, the expansion of the Franconian and Ottoman Empires. We conclude that Y-STRs may be capable of resolving male genealogies to an unparalleled degree and could therefore provide a useful means to study local population structure and recent demographic history.
Link
28.12.04
Μοριακοί αρχαιολόγοι διερευνούν την καταγωγή των αρχαίων Ελλήνων
Η ανάλυση γενετικού υλικού από αρχαία οστά και δόντια θα αποκαλύψει σύντομα την καταγωγή των Μυκηναίων και των Μινωιτών, ελπίζει ένας Ελληνας γενετιστής που εργάζεται στις ΗΠΑ. Οι συνεχιζόμενες έρευνές του έχουν ήδη δείξει ότι οι Έλληνες ζουν στο χώρο της Μεσογείου από το 2.900 π.Χ., περίπου 1.000 χρόνια περισσότερα από ό,τι πιστεύαμε ως σήμερα.
«Η έρευνα έχει σκοπό [...] να διαγνώσει το DNA των αρχαίων Ελλήνων και να διαπιστώσει την προέλευσή τους, αν ήρθαν από το Βορρά, αν ήρθαν από τις στέπες της Ρωσίας ή την Κεντρική Ευρώπη, αν υπάρχει συνέχεια» εξηγεί στα Νέα της Τρίτης ο Δρ Γιώργος Σταματογιαννόπουλος, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σιάτλ.
Η ερευνητική ομάδα, που περιλαμβάνει και επιστήμονες από την Ελλάδα, έχει ήδη πραγματοποιήσει γενετικές αναλύσεις σε περίπου 50 δόντια Μινωιτών και 30 Μυκηναίων. Αναζητά τώρα περίπου άλλα τόσα δείγματα με διατηρημένο πολφό, ώστε να είναι δυνατόν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.
Από τη στιγμή που θα βρεθούν νέα δείγματα, οι αναλύσεις θα μπορούσαν να ολοκληρωθούν σε διάστημα μηνών. «Προγραμματίζουμε να τελειώσουμε με τους Μινωίτες και τους Μυκηναίους και κατόπιν να προχωρήσουμε στους Ίωνες, τους Δωριείς, τους Μεκεδόνες» αναφέρει ο κ. Σταματογιαννόπουλος.
Ανεξάρτητα, ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ εξετάζει με γενετικές τεχνικές τα οστά που ανακάλυψε ο Σλίμαν στους βασιλικούς τάφους των Μυκηνών, προκειμένου να διαπιστώσει αν οι νεκροί ήταν μέλη της ίδιας οικογένειας ή άσχετα πρόσωπα.
Στο μέλλον τα ευρήματα θα συμπληρώσουν την εικόνα που έχουμε για τους αρχαίους Έλληνες. Ο κ. Σταματογιαννόπουλος πιστεύει ότι, εκτός από πληροφορίες για τις μετακινήσεις και τις συγγένειες των ελληνικών πληθυσμών, κάποτε οι γενετικές αναλύσεις θα προσφέρουν και άλλα στοιχεία, όπως τα πνευματικά χαρακτηριστικά των αρχαίων προγόνων μας:
«Η διάνοια είναι συνυφασμός γονιδίων και περιβάλλοντος. Η διανόηση είναι πολυγονιδιακή. Μπορεί κανείς να υποθέσει ότι ύστερα από 100 χρόνια θα ξέρουμε τη σύσταση των γονιδίων της διάνοιας των προγόνων μας που δημιούργησαν τον κλασσικό πολιτισμό» υποστηρίζει.
Ο κ. Σταματογιαννόπουλος, γνωστός από τις μελέτες του για τη μεσογειακή και τη δρεπανοκυτταρική αναιμία, βρέθηκε πρόσφατα στην Αθήνα με αφορμή την ανακήρυξή του σε αντεπιστέλλον μέλλον της Ακαδημίας Αθηνών.
Σύνδεσμος (in.gr)
20.11.04
Σχεδόν τρία εκατοστά ψήλωσαν οι Έλληνες τα τελευταία 20 χρόνια
Απόσπασμα:
Το μέσο ύψος της νέας γενιάς στην Ελλάδα έχει αυξηθεί στο 1,78 για τους άνδρες και στο 1,66 για τις γυναίκες. Αυτό σημαίνει ότι οι σημερινοί εικοσάρηδες είναι τρία εκατοστά ψηλότεροι από τους σαραντάρηδες και τέσσερα εκατοστά ψηλότεροι από τους πενηντάρηδες, ενώ οι εικοσάχρονες σήμερα είναι δύο εκατοστά ψηλότερες από τις σαραντάχονες και τρία εκατοστά ψηλότερες σε σχέση με τις πενηντάχρονες.
Σύνδεσμος (in.gr)
Το μέσο ύψος της νέας γενιάς στην Ελλάδα έχει αυξηθεί στο 1,78 για τους άνδρες και στο 1,66 για τις γυναίκες. Αυτό σημαίνει ότι οι σημερινοί εικοσάρηδες είναι τρία εκατοστά ψηλότεροι από τους σαραντάρηδες και τέσσερα εκατοστά ψηλότεροι από τους πενηντάρηδες, ενώ οι εικοσάχρονες σήμερα είναι δύο εκατοστά ψηλότερες από τις σαραντάχονες και τρία εκατοστά ψηλότερες σε σχέση με τις πενηντάχρονες.
Σύνδεσμος (in.gr)
15.11.04
Ένας περίεργος απλότυπος στην Κρήτη
Η βάση yhrd επιτρέπει την εισαγωγή ενός απλοτύπου και τη σύγκρισή του με 26.654 διαφορετικούς απλοτύπους από όλο τον πλανήτη. Είναι ένα θαυμάσιο εργαλείο για την μελέτη της κατανομής διαφόρων μορφών χρωματοσωμάτων Υ ανά την υφήλιο.
Ένας απλότυπος είναι μια σειρά από νούμερα, π.χ 25-12-27-32, που δίνουν τον αριθμό επαναλήψεων σε συγκεκριμένους μικροδορυφόρους. Κάθε μικροδορυφόρος παρουσιάζει απανάληψη ενός μικρού τμήματος DNA, μήκους μερικών νουκλεοτιδίων, π.χ. CG. Οι επιστήμονες διαβάζουν τον γενετικό κώδικα κάθε μικροδορυφόρου, π.χ. CGCGCGCG και καταγράφουν τον αριθμό των επαναλήψεων, στη συγκεκριμένη περίπτωση 4.
Ένας απλότυπος αποτελείται από αρκετούς τέτοιους αριθμούς σε πολλούς διαφορετιούς μικροδορυφόρους. Εφόσον ο αριθμός αυτός μεταλλάσσεται -π.χ. το CGCGCGCG σε CGCGCG (από 4 σε 3) λόγω κάποιας διαγραφής- η ομοιότητα μεταξύ δύο απλότυπων χρησιμοποιείται για την εξακρίβωση του βαθμού συγγένειας μεταξύ δύο αντρών.
Δύο άντρες με ίδιο ή παρόμοιο απλότυπο έχουν πιθανότατα κοινό πρόγονο στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν. Βέβαια, ο ίδιος απλότυπος δεν αποδεικνύει πάντοτε κοινό πρόγονο, αφού μπορεί να είναι αποτέλεσμα ομοπλασίας, δηλαδή το 25-12-27-32 μπορεί να προέρχεται μέσω μετάλλαξης από το 24-12-27-32 ή το 25-13-27-32, δηλαδή δύο διαφορετικούς άντρες. Όμως όταν έχουμε ομοιότητα σε μεγάλο τέτοιο αριθμό μικροδορυφόρων, η πιθανότητα ομοπλασίας γίνεται πολύ μικρή, και έτσι μπορούμε με αρκετή βεβαιότητα να πούμε πως δύο παρόμοιοι απλότυποι προέρχονται από κοινό πρόγονο.
Η βάση yhrd παρέχει στοιχεία για τη συχνότητα των διαφόρων απλοτύπων σε διάφορους πληθυσμούς, μεταξύ των οποίων και ένας πληθυσμός από την Κρήτη. Χρησιμοποιώντας τον πιο συχνό απλότυπο της Κρήτης (Population Analyses -> per population) μπορούμε να κάνουμε μιαν επερώτηση (Search database -> GeoSearch -> Haplotype), και να δούμε σε ποιες περιοχές εμφανίζεται αυτός. Τα αποτελέσματα φαίνονται στον παρακάτω χάρτη, ως κόκκινες κουκίδες.
Όπως φαίνεται, ο συγκεκριμένος απλότυπος της Κρήτης είναι πολύ συχνός στην περιοχή της Βαλτικής, ενώ στην Ελλάδα παρουσιάζεται μόνο στη Χίο! Χρησιμοποιώντας τον εκτιμητή απλοομάδας, φαίνεται πως ανήκει πιθανότατα στην απλοομάδα R1a η οποία σχετίζεται με την Ανατολική Ευρώπη, τον πολιτισμό των τύμβων (kurgan) αλλά και με τους Σλάβους.
Δε μπορούμε να πούμε πότε έφτασε ο πρώτος άντρας με αυτόν τον απλότυπο στην Κρήτη.
Στα επόμενα χρόνια, ο χάρτης θα γεμίσει με ακόμα περισσότερες κουκίδες, καθώς περισσότεροι πληθυσμοί θα μελετηθούν. Η μέρα που κάποιος άντρας θα μπορεί με μιαν εξέταση DNA να γνωρίζει σε γενικές γραμμές την ιστορία των πατρικών του προγόνων -από δεκάδες χιλιάδες χρόνια στο παρελθόν έως και μερικές γενιές στο παρελθόν- δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα.
Βέβαια τα αποτελέσματα αυτής της γνώσης μπορεί να μην είναι πάντοτε τα αναμενόμενα. Αλλά σίγουρα, πρέπει να ετοιμαστούμε όλοι για την εποχή που η γενετική προϊστορία του καθενός μας θα παύσει να αποτελεί μυστήριο. Ακόμα και σήμερα, με ένα τεστ $130-200, και τη χρήση μιας βάσης όπως η yhrd, μπορούμε να πάρουμε μια γεύση του θαυμαστού καινούριο κόσμου της γενετικής επιστήμης.
Ένας απλότυπος είναι μια σειρά από νούμερα, π.χ 25-12-27-32, που δίνουν τον αριθμό επαναλήψεων σε συγκεκριμένους μικροδορυφόρους. Κάθε μικροδορυφόρος παρουσιάζει απανάληψη ενός μικρού τμήματος DNA, μήκους μερικών νουκλεοτιδίων, π.χ. CG. Οι επιστήμονες διαβάζουν τον γενετικό κώδικα κάθε μικροδορυφόρου, π.χ. CGCGCGCG και καταγράφουν τον αριθμό των επαναλήψεων, στη συγκεκριμένη περίπτωση 4.
Ένας απλότυπος αποτελείται από αρκετούς τέτοιους αριθμούς σε πολλούς διαφορετιούς μικροδορυφόρους. Εφόσον ο αριθμός αυτός μεταλλάσσεται -π.χ. το CGCGCGCG σε CGCGCG (από 4 σε 3) λόγω κάποιας διαγραφής- η ομοιότητα μεταξύ δύο απλότυπων χρησιμοποιείται για την εξακρίβωση του βαθμού συγγένειας μεταξύ δύο αντρών.
Δύο άντρες με ίδιο ή παρόμοιο απλότυπο έχουν πιθανότατα κοινό πρόγονο στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν. Βέβαια, ο ίδιος απλότυπος δεν αποδεικνύει πάντοτε κοινό πρόγονο, αφού μπορεί να είναι αποτέλεσμα ομοπλασίας, δηλαδή το 25-12-27-32 μπορεί να προέρχεται μέσω μετάλλαξης από το 24-12-27-32 ή το 25-13-27-32, δηλαδή δύο διαφορετικούς άντρες. Όμως όταν έχουμε ομοιότητα σε μεγάλο τέτοιο αριθμό μικροδορυφόρων, η πιθανότητα ομοπλασίας γίνεται πολύ μικρή, και έτσι μπορούμε με αρκετή βεβαιότητα να πούμε πως δύο παρόμοιοι απλότυποι προέρχονται από κοινό πρόγονο.
Η βάση yhrd παρέχει στοιχεία για τη συχνότητα των διαφόρων απλοτύπων σε διάφορους πληθυσμούς, μεταξύ των οποίων και ένας πληθυσμός από την Κρήτη. Χρησιμοποιώντας τον πιο συχνό απλότυπο της Κρήτης (Population Analyses -> per population) μπορούμε να κάνουμε μιαν επερώτηση (Search database -> GeoSearch -> Haplotype), και να δούμε σε ποιες περιοχές εμφανίζεται αυτός. Τα αποτελέσματα φαίνονται στον παρακάτω χάρτη, ως κόκκινες κουκίδες.
Όπως φαίνεται, ο συγκεκριμένος απλότυπος της Κρήτης είναι πολύ συχνός στην περιοχή της Βαλτικής, ενώ στην Ελλάδα παρουσιάζεται μόνο στη Χίο! Χρησιμοποιώντας τον εκτιμητή απλοομάδας, φαίνεται πως ανήκει πιθανότατα στην απλοομάδα R1a η οποία σχετίζεται με την Ανατολική Ευρώπη, τον πολιτισμό των τύμβων (kurgan) αλλά και με τους Σλάβους.
Δε μπορούμε να πούμε πότε έφτασε ο πρώτος άντρας με αυτόν τον απλότυπο στην Κρήτη.
Στα επόμενα χρόνια, ο χάρτης θα γεμίσει με ακόμα περισσότερες κουκίδες, καθώς περισσότεροι πληθυσμοί θα μελετηθούν. Η μέρα που κάποιος άντρας θα μπορεί με μιαν εξέταση DNA να γνωρίζει σε γενικές γραμμές την ιστορία των πατρικών του προγόνων -από δεκάδες χιλιάδες χρόνια στο παρελθόν έως και μερικές γενιές στο παρελθόν- δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα.
Βέβαια τα αποτελέσματα αυτής της γνώσης μπορεί να μην είναι πάντοτε τα αναμενόμενα. Αλλά σίγουρα, πρέπει να ετοιμαστούμε όλοι για την εποχή που η γενετική προϊστορία του καθενός μας θα παύσει να αποτελεί μυστήριο. Ακόμα και σήμερα, με ένα τεστ $130-200, και τη χρήση μιας βάσης όπως η yhrd, μπορούμε να πάρουμε μια γεύση του θαυμαστού καινούριο κόσμου της γενετικής επιστήμης.
29.10.04
Ο άνθρωπος της νήσου Φλόρες
Μια εκπληκτική καινούρια ανακάλυψη ήρθε στο φως από την Ινδονησία. Ο «Άνθρωπους της νήσου Φλόρες» είναι ένας μακρινός συγγενής μας, απόγονος του Homo erectus όπως και εμείς οι Homo sapiens. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο Homo floresiensis -όπως βαφτίστηκε το καινούριο είδος του γένους Homo- υπέστη μια μακρόχρονη φυσική επιλογή στη νήσο Φλόρες, κατά τη διάρκεια της οποίας το μέγεθος του μειώθηκε στο ένα μόλις μέτρο, και ο εγκεφαλικός του όγκος μειώθηκε στα ~350κ.εκ. μικρότερο ακόμα και από σύγχρονους χιμπατζήδες! Όμως αυτά τα ανθρωπάκια είχαν αρκετά περίπλοκα εργαλεία, και κατόρθωσαν να φτάσουν στη νήσο Φλόρες πιθανώς με βάρκες.
Επιστήμονες στην Ινδονησία φέρνουν στο «φως» ένα νέο και μικροσκοπικό είδος ανθρωποειδούς, που ζούσε παράλληλα με τους δικούς μας προγόνους μέχρι πριν από 12.000 χρόνια. Πρόκειται για την πλέον συγκλονιστική ανακάλυψη της τάξης της σε διάστημα δεκαετιών.
Τα τέλεια διατηρημένα οστά ανακαλύφθηκαν σε σπήλαιο της ινδονησιακής νήσου Φλόρες, σε απόσταση 600 χιλιομέτρων ανατολικά του Μπαλί. Έχει το ύψος ενός σημερινού παιδιού (περίπου ένα μέτρο), κρανίο ίσο περίπου με ένα γκρέιπφρουτ και μακριά χέρια. Όπως διαπίστωσαν οι επιστήμονες κατόπιν της απαραίτητης ανάλυσης ανήκει σε 30χρονη γυναίκα.
Στο ίδιο σπήλαιο εντοπίστηκαν τα οστά έξι ακόμη ανθρωποειδών αυτού του είδους, τα οποία... βαφτίστηκαν «χόμπιτ». Βρέθηκε, ακόμη, μία ηφαιστειακή τέφρα από κάποια έκρηξη που ενδεχομένως να οδήγησε στην εξαφάνιση του συγκεκριμένου είδους, το οποίο ζούσε την ίδια εποχή που οι δικοί μας πρόγονοι σχημάτιζαν αποικίες στον κόσμο.
Την ανακάλυψη «υπογράφει» ομάδα Αυστραλών και Ινδονήσιων ειδικών από το Πανεπιστήμιο της Νέας Αγγλίας και το Ινδονησιακό Κέντρο Αρχαιολογίας της Τζακάρτα. «Στην αρχή νομίζαμε ότι επρόκειτο για παιδί. Όμως, τελικά διαπιστώθηκε ότι ήταν μια ενήλικη γυναίκα, ηλικίας περίπου 30 ετών» δήλωσε ο καθηγητής Μάικ Μόργουντ.
«Είναι ένα νέο είδος ανθρώπου που ζούσε παράλληλα με εμάς, αλλά είχε το μισό μας μέγεθος. Χρησιμοποιούσαν φωτιά για να ψήνουν το φαγητό τους. Έφτιαχναν πέτρινα εργαλεία για να κυνηγούν μεγάλα ζώα, ελέφαντες και γιγάνιους αρουραίους. Παρά το μικρό εγκέφαλό τους, αυτά τα ανθρωποειδή κατασκεύαζαν πολύπλοκα αντικείμενα» προσέθεσε.
Τα μικρά αυτά ανθρωπάκια υπήρχαν παράλληλα με τους ανθρώπους επί χιλιάδες χρόνια. Οι λαϊκοί μύθοι του Φλόρες μιλούν για μια φυλή τριχωτών μικρών ανθρώπων που αποκαλούνταν «έμπο γκόγκο», ζούσαν σε σπηλιές και συνεννοούνταν μεταξύ τους στη δική τους, πρωτόγονη γλώσσα.
«Το εύρημα αυτό είναι απίστευτο. Είναι συναρπαστικό εάν σκεφτούμε ότι ένα τόσο διαφορετικό είδος ανθρωποειδούς υπήρχε μέχρι τόσο πρόσφατα» δηλώνει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ Ρόμπερτ Φόλεϊ. Τα μικρόσωμα ανθρωποειδή της Ινδονησίας ανήκουν πλέον στη νέα κατηγορία των Homo Floresiensis, επισημαίνει το BBC.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο Ηomo floresiensis αποτελεί εξέλιξη του Homo erectus, ίχνη του οποίου βρέθηκαν στην Ιάβα. Oρισμένοι επιστήμονες θεωρούν ότι η ανακάλυψη των οστών στο νησί Φλόρες «ξαναγράφει την ιστορία του ανθρωπίνου γένους», όμως από συναδέλφους τους εκφράζονται έντονες αμφιβολίες εάν ο Ηomo floresiensis όντως ανήκει στο ανθρώπινο είδος.
Πηγή (news.in.gr)
Πρέπει να αναθεωρήσουμε λοιπόν αρκετές ιδέες για την ανθρώπινη προϊστορία: οι συγγενείς μας Homo ίσως ήταν αρκετά εξελιγμένοι, και πιθανώς να επέζησαν έως και την άφιξη των πρώτων sapiens στην περιοχή, αναπτύσσοντας αρκετά περίπλοκο τρόπο ζωής παρά τον πολύ μικρό τους εγκέφαλο. Οι πλέον ευφάνταστοι πιθανολογούν πως μέλη του καινούριου είδους μπορεί να συνάντησαν ακόμα και τους πρώτους Ολλανδούς θαλασσοπόρους που ήρθαν στην Ινδονησία ή ακόμα πως είναι δυνατό κάποιο άλλοι απόγονοι του Homo erectus να επιζούν έως τις μέρες μας στα τροπικά δάση της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Σε κάθε περίπτωση όμως, η ανακάλυψη του νέου είδους που έζησε έως τουλάχιστον 18.000 χρόνια πριν αποτελεί ένα σπουδαίο βήμα στη μελέτη του γενεαλογικού δέντρου της ανθρωπότητας, αφού οι άνθρωποι του νησιού Φλόρες απέχουν από εμάς αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, σε αντίθεση με όλους τους ανθρώπους του είδους μας που χωρίζονται γενεαλογικά από μερικές δεκάδες χιλιάδες χρόνια.
Περισσότερες πληροφορίες στο άρθρο που ακολουθεί και στη δημοσίευση εδώ (Αγγλικά).
Εντυπωσιακή ανακάλυψη μικροσκοπικού ανθρωπίδη που ζούσε στην Ινδονησία
Απεικόνιση της πιθανής μορφής του νέου είδους ανθρωποειδούς που εντοπίστηκε στην Ινδονησία
Επιστήμονες στην Ινδονησία φέρνουν στο «φως» ένα νέο και μικροσκοπικό είδος ανθρωποειδούς, που ζούσε παράλληλα με τους δικούς μας προγόνους μέχρι πριν από 12.000 χρόνια. Πρόκειται για την πλέον συγκλονιστική ανακάλυψη της τάξης της σε διάστημα δεκαετιών.
Τα τέλεια διατηρημένα οστά ανακαλύφθηκαν σε σπήλαιο της ινδονησιακής νήσου Φλόρες, σε απόσταση 600 χιλιομέτρων ανατολικά του Μπαλί. Έχει το ύψος ενός σημερινού παιδιού (περίπου ένα μέτρο), κρανίο ίσο περίπου με ένα γκρέιπφρουτ και μακριά χέρια. Όπως διαπίστωσαν οι επιστήμονες κατόπιν της απαραίτητης ανάλυσης ανήκει σε 30χρονη γυναίκα.
Στο ίδιο σπήλαιο εντοπίστηκαν τα οστά έξι ακόμη ανθρωποειδών αυτού του είδους, τα οποία... βαφτίστηκαν «χόμπιτ». Βρέθηκε, ακόμη, μία ηφαιστειακή τέφρα από κάποια έκρηξη που ενδεχομένως να οδήγησε στην εξαφάνιση του συγκεκριμένου είδους, το οποίο ζούσε την ίδια εποχή που οι δικοί μας πρόγονοι σχημάτιζαν αποικίες στον κόσμο.
Την ανακάλυψη «υπογράφει» ομάδα Αυστραλών και Ινδονήσιων ειδικών από το Πανεπιστήμιο της Νέας Αγγλίας και το Ινδονησιακό Κέντρο Αρχαιολογίας της Τζακάρτα. «Στην αρχή νομίζαμε ότι επρόκειτο για παιδί. Όμως, τελικά διαπιστώθηκε ότι ήταν μια ενήλικη γυναίκα, ηλικίας περίπου 30 ετών» δήλωσε ο καθηγητής Μάικ Μόργουντ.
«Είναι ένα νέο είδος ανθρώπου που ζούσε παράλληλα με εμάς, αλλά είχε το μισό μας μέγεθος. Χρησιμοποιούσαν φωτιά για να ψήνουν το φαγητό τους. Έφτιαχναν πέτρινα εργαλεία για να κυνηγούν μεγάλα ζώα, ελέφαντες και γιγάνιους αρουραίους. Παρά το μικρό εγκέφαλό τους, αυτά τα ανθρωποειδή κατασκεύαζαν πολύπλοκα αντικείμενα» προσέθεσε.
Τα μικρά αυτά ανθρωπάκια υπήρχαν παράλληλα με τους ανθρώπους επί χιλιάδες χρόνια. Οι λαϊκοί μύθοι του Φλόρες μιλούν για μια φυλή τριχωτών μικρών ανθρώπων που αποκαλούνταν «έμπο γκόγκο», ζούσαν σε σπηλιές και συνεννοούνταν μεταξύ τους στη δική τους, πρωτόγονη γλώσσα.
«Το εύρημα αυτό είναι απίστευτο. Είναι συναρπαστικό εάν σκεφτούμε ότι ένα τόσο διαφορετικό είδος ανθρωποειδούς υπήρχε μέχρι τόσο πρόσφατα» δηλώνει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ Ρόμπερτ Φόλεϊ. Τα μικρόσωμα ανθρωποειδή της Ινδονησίας ανήκουν πλέον στη νέα κατηγορία των Homo Floresiensis, επισημαίνει το BBC.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο Ηomo floresiensis αποτελεί εξέλιξη του Homo erectus, ίχνη του οποίου βρέθηκαν στην Ιάβα. Oρισμένοι επιστήμονες θεωρούν ότι η ανακάλυψη των οστών στο νησί Φλόρες «ξαναγράφει την ιστορία του ανθρωπίνου γένους», όμως από συναδέλφους τους εκφράζονται έντονες αμφιβολίες εάν ο Ηomo floresiensis όντως ανήκει στο ανθρώπινο είδος.
Πηγή (news.in.gr)
22.9.04
Μιτοχονδριακή Απλοομάδα H
Μια νέα μελέτη αναλύει την μιτοχονδριακή απλοομάδα H. Το μιτοχονδριακό DNA μεταβιβάζεται αποκλειστικά από τη μητέρα στα παιδιά της, και έτσι μας επιτρέπει να εξετάζουμε τη μητρική καταγωγή ενός ανθρώπου ή πληθυσμού.
Τα μέλη της απλοομάδας H κατάγονται από μία γυναίκα η οποία κατά πάσα πιθανότητα έζησε στη Μέση Ανατολή πριν από 30 χιλιάδες χρόνια. Σήμερα μέλη της H βρίσκονται σε όλους σχεδόν τους Καυκασοειδείς πληθυσμούς από την Ευρώπη και Βόρειο Αφρική έως την Κεντρική Ασία και Ινδία. Μάλιστα σε πάρα πολλούς πληθυσμούς η συχνότητα της H είναι σημαντική.
Μέχρι πρόσφατα δε γνωρίζαμε για τις υποδιαιρέσεις της απλοομάδας H. Η νέα μελέτη ανέλυσε πλήρως μερικές δεκάδες μέλη της ομάδας, ανακαλύπτωντας τις μεταλλάξεις που ορίζουν μια σειρά από απλοομάδες. Δύο από αυτές τις απλοομάδες ονομάζονται H1 και H3. Οι επιστήμονες στη συνέχεια εξέτασαν τους αναγνωριστικούς πολυμορφισμούς αυτών των απλοομάδων σε χιλιάδες άτομα. Έτσι μπόρεσαν να δουν τη συχνότητα των H1 και H3 καθώς και τη συχνότητα της H γενικά.
Πρώτα απ' όλα η ηλικία των H1 και H3 είναι περίπου 10-11 χιλιάδες χρόνια και η μέγιστη συχνότητα τους βρίσκεται στην Νοτιοδυτική Ευρώπη (Ιβηρική χερσόνησος). Εκείνον τον καιρό η τελευταία εποχή των παγετώνων είχε λήξει και οι άνθρωποι, που προηγουμένως είχαν καταφύγει στη σχετικά ζεστή Νοτιοδυτική Ευρώπη (Φραγκο-Κανταβρία) άρχισαν να εξαπλώνονται από εκεί. Οι γυναίκες αυτού του πληθυσμού φαίνεται πως είχαν σε σημαντικό βαθμό μιτοχόνδρια των απλοομάδων H1 και H3.
Παρακάτω βλέπουμε τη συχνότητα της H καθώς και των H1 και Η3 υπό μορφή χάρτη:
Όπως είναι εμφανές οι Έλληνες έχουν μεγάλη συχνότητα της απλοομάδας H (41.8% ηπειρωτική Ελλάδα, 40.4% Μακεδονία, 44.1% στο Αιγαίο) αλλά έχουν μικρή συχνότητα των απλοομάδων H1 και H3 (6.3% και 1.3%, 1.6% και 0.4% και 7.7% στα τρία δείγματα). Αυτό σημαίνει πως οι απλοομάδες H στις Ελληνίδες προέρχονται κυρίως από διαφορετική πηγή, πιθανότατα από τα καταφύγια των Βαλκανίων και της Μικράς Ασίας όπου επίσης αποκλείστηκαν οι άνθρωποι κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων.
Τα μέλη της απλοομάδας H κατάγονται από μία γυναίκα η οποία κατά πάσα πιθανότητα έζησε στη Μέση Ανατολή πριν από 30 χιλιάδες χρόνια. Σήμερα μέλη της H βρίσκονται σε όλους σχεδόν τους Καυκασοειδείς πληθυσμούς από την Ευρώπη και Βόρειο Αφρική έως την Κεντρική Ασία και Ινδία. Μάλιστα σε πάρα πολλούς πληθυσμούς η συχνότητα της H είναι σημαντική.
Μέχρι πρόσφατα δε γνωρίζαμε για τις υποδιαιρέσεις της απλοομάδας H. Η νέα μελέτη ανέλυσε πλήρως μερικές δεκάδες μέλη της ομάδας, ανακαλύπτωντας τις μεταλλάξεις που ορίζουν μια σειρά από απλοομάδες. Δύο από αυτές τις απλοομάδες ονομάζονται H1 και H3. Οι επιστήμονες στη συνέχεια εξέτασαν τους αναγνωριστικούς πολυμορφισμούς αυτών των απλοομάδων σε χιλιάδες άτομα. Έτσι μπόρεσαν να δουν τη συχνότητα των H1 και H3 καθώς και τη συχνότητα της H γενικά.
Πρώτα απ' όλα η ηλικία των H1 και H3 είναι περίπου 10-11 χιλιάδες χρόνια και η μέγιστη συχνότητα τους βρίσκεται στην Νοτιοδυτική Ευρώπη (Ιβηρική χερσόνησος). Εκείνον τον καιρό η τελευταία εποχή των παγετώνων είχε λήξει και οι άνθρωποι, που προηγουμένως είχαν καταφύγει στη σχετικά ζεστή Νοτιοδυτική Ευρώπη (Φραγκο-Κανταβρία) άρχισαν να εξαπλώνονται από εκεί. Οι γυναίκες αυτού του πληθυσμού φαίνεται πως είχαν σε σημαντικό βαθμό μιτοχόνδρια των απλοομάδων H1 και H3.
Παρακάτω βλέπουμε τη συχνότητα της H καθώς και των H1 και Η3 υπό μορφή χάρτη:
Όπως είναι εμφανές οι Έλληνες έχουν μεγάλη συχνότητα της απλοομάδας H (41.8% ηπειρωτική Ελλάδα, 40.4% Μακεδονία, 44.1% στο Αιγαίο) αλλά έχουν μικρή συχνότητα των απλοομάδων H1 και H3 (6.3% και 1.3%, 1.6% και 0.4% και 7.7% στα τρία δείγματα). Αυτό σημαίνει πως οι απλοομάδες H στις Ελληνίδες προέρχονται κυρίως από διαφορετική πηγή, πιθανότατα από τα καταφύγια των Βαλκανίων και της Μικράς Ασίας όπου επίσης αποκλείστηκαν οι άνθρωποι κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων.
17.9.04
Οι Έλληνες παίρνουν τις λιγότερες άδειες ασθένειας στην Ευρώπη
Σύμφωνα με μια καινούρια έρευνα, οι Έλληνες παίρνουν τις λιγότερες άδειες ασθένειας στν Ευρώπη (6.7%) ενώ οι Φινλανδοί τις περισσότερες (24%). Γενικά οι Βορειοευρωπαίοι ασθενούν (πραγματικά ή εικονικά) περισσότερο από τους Νοτιοευρωπαίους.
Σύνδεσμος
Σύνδεσμος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)