Η αλήθεια για τον "αρχάνθρωπο" των Πετραλώνων

Μετά τον μύθο για τους Καλάς, ας ασχοληθούμε με έναν άλλο μύθο: πως το κρανίο των Πετραλώνων (α) είναι 700 χιλιάδων ετών και (β) πρόγονος των Ελλήνων.

Προς αποφυγή οιασδήποτε "συνωμοσιολογικής" παρερμηνείας για σκοτεινά ξένα κέντρα που θέλουν να θίξουν τον Ελληνισμό θα χρησιμοποιήσω το πλέον πρόσφατο και συγκροτημένο επιστημονικό άρθρο για το συγκεκριμένο θέμα από την Δρ. Κατερίνα Χαρβάτη που (α) είναι Ελληνίδα και (β) μια από τις πιο καταξιωμένες σύγχρονους παλαιοανθρωπολόγους της εποχής μας σε διεθνές επίπεδο.

Το άρθρο της Δρ. Χαρβάτη μπορείτε να το διαβάσετε εξ' ολοκλήρου στο Google Books. [Katerina Harvati, Petralona: Link Between Africa and Europe? Chapter 2 in New directions in the Skeletal Biology of Greece (eds. L.A. Schepartz, S. C. Fox, C. Bourbou) 2009]

Πρώτον: Ηλικία του H. petralonensis

Από το άρθρο (σελ. 31):

Μέχρι την ανακάλυψη του Σίμα ντε λος Χουέσος, το πλέον ανατομικά πλήρες και περισσότερο αναλλοίωτο Ευρωπαϊκό δείγμα πιθανής Μέσης Πλειστόκαινης ηλικίας ήταν το δείγμα από τα Πετράλωνα από τη Χαλκιδική στην Βόρεια Ελλάδα. Ως τέτοιο έχει παίξει σημαντικό ρόλο στις συζητήσεις για την ανθρώπινη εξέλιξη κατ' αυτήν την εποχή. Έχοντας ανακαλυφθεί το 1960 από μια ομάδα ντόπιων χωρικών, το δείγμα έχει περιβληθεί από αμφισβήτηση σχετικά με την ταξινόμηση και ιδιαίτερα την ηλικία του. Υλικό πανίδας που ανακτήθηκε από το σπήλαιο των Πετραλώνων απέδωσε αντιφατικές και με μεγάλο εύρος ηλικίες, με εκτίμηση 700 χιλιάδων ετών που προτάθηκε από τους Κουρτεν και Πουλιανό. Όμως ο συσχετισμός αυτών των υπολοίπων πανίδας με το ανθρώπινο κρανίο, το οποίο είναι το ίδιο επιφανειακό εύρημα, είναι αμφισβητίσιμος. Επομένως δεν είναι σαφές πως η χρονολόγηση αυτής της πανίδας ρίχνει καθόλου φως στην πραγματική ηλικία του δείγματος. Η χρησιμοποίηση απόλυτης χρονολόγησης αποδείχτηκε κάπως πιο επιτυχής, με μια πρόσφατη αναθεώρηση ημερομηνιών με βάση Electron Spin Resonance και Uranium series σε ιζήματα σχετιζόμενα με το δείγμα απέδωσαν ηλικια μεταξύ 150 και 250 χιλιάδων ετών, διάστημα μάλλον νεώτερο απ' ότι η πολύ πρωτόγονη του μορφολογία θα υποδείκνυε.

Δεύτερον: σχέσεις του H. petralonensis με παλαιοανθρωπολογικούς και σύγχρονους ανθρώπους

Η σχέση του κρανίου των Πετραλώνων με Ευρωπαίους Νεάντερταλ και Πλειστόκαινης εποχής κρανία (Σίμα 5 από τη ν Ευρώπη και Κάμπουε από την Αφρική), καθώς και με σύγχρονους ανθρώπους από ολόκληρο τον κόσμο φαίνεται στο σχήμα στα αριστερά. Το κρανίο των Πετραλώνων είναι ενδιάμεσο ανάμεσα στους Νεάντερταλ και στους Πλειστόκαινους Homo και δεν έχει καμιά σχέση φυσικά με τους σύγχρονους ανθρώπους.

Ο πίνακας των βιολογικών αποστάσεων (σελ. 41) καταδεικνύει επίσης πως το κρανίο των Πετραλώνων είναι πλησίεστερο στον Σίμα 5 (25.6) και Κάμπουε (36.4), μετά στους Νεάντερταλ (102.1) και μακρύτερα από τους σύγχρονους ανθρώπους. Μάλιστα, από τους τελευταίους είναι κάπως πλησιέστερο προς τους Κινέζους (149.2) παρά στους Καυκασοειδείς από τη Μέση Ανατολή (157.7) με τους οποίους έχει μάλιστα την μεγαλύτερη απόσταση.

Τρίτον: H. petraloniensis πρόγονος των Νεάντερταλ, όχι των σύγχρονων ανθρώπων

Σχετικά με το τί ήταν τελικά ο άνθρωπος των Πετραλώνων (σελ. 43-44):

Το κύριο εύρημα αυτής της ανάλυσης είναι η στενή μορφολογική ομοιότητα ανάμεσα στους δύο Ευρωπαίους (Πετράλωνα και Σίμα 5) και τον ένα Αφρικανό (Κάμπουε) ανθρώπους που εξετάστηκαν στο παρόν άρθρο. Η ομοιότητα ήταν προφανής και στην νευροκρανιακή ανατομία και στην μορφολογία του προσώπου παρά την παρουσία ορισμένων ομοιοτήτων προς τους Νεάντερταλ στην περιοχή του προσώπου για το δείγμα των Πετραλώνων και ιδιαίτερα για το Σίμα 5. Κανένα από τα δύο Ευρωπαϊκά δείγματα δεν ήταν πλησιέστερο προς τους Νεάντερταλ απ' όσο ήταν ο Κάμπουε, όπως θα περίμενε κανείς από την υπόθεση της επικάθησης. Αντίθετα τα τρία δείγματα εμφανίζονται σχεδόν σαν μια μονάδα και στις δύο αναλύσεις. Αυτό το προκαταρκτικό εύρημα υποστηρίζει την άποψη πως το Αφρικανικό και Ευρωπαϊκό απολιθωματικό υλικό αποτελεί μια μοναδική ταξονομική κατηγορία, προγονική τόσο στους Νεάντερταλ όσο και στους σύγχρονους ανθρώπους. Δεν υποστηρίζει την τοποθέτηση των Ευρωπαϊκών δειγμάτων στον H. neanderthalensis.

Η ανθρώπινη εξέλιξη στην Ευρώπη συχνά φέρεται να έχει διαμορφωθεί από μια σειρά εναλλασσόμενων επεισοδίων απομόνωσης και επαφής με τη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Οι στενές μορφολογικές ομοιότητες ανάμεσα στα Ευρωπαϊκά και Αφρικανικά ανθρώπινα απολιθώματα από το Μέσο Πλειστόκαινο υποδεικνύει τέτοια επαφή ανάμεσα στους Αφρικανικούς και Ευρωπαϊκούς πληθυσμούς. Αυτοί οι πληθυσμοί αργότερα απέκλιναν στα εξελικτικά τους μονοπάτια, ο Ευρωπαϊκός οδηγώντας στους Νεάντερταλ και ο Αφρικανικός στους σύγχρονους ανθρώπους.

Επάρκεια λακτάσης στην Ελλάδα και στην Ιταλία

Η λακτάση είναι ένα ένζυμο που βοηθάει στο μεταβολισμό του γάλακτος από τον οργανισμό. Στην Ευρώπη, ένας συγκεκριμένος πολυμορφισμός του DNA, o T_-13910 σχετίζεται με την επάρκεια της λακτάσης (lactase persistence) στους ενήλικες, που τους επιτρέπει να καταναλώνουν γάλα δίχως ενοχλητικά συμπτώματα δυσανεξίας λακτόζης (lactose intolerance).

Αυτός ο πολυμορφισμός θεωρείται πως προέρχεται από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και άρχισε να αυξάνεται σε συχνότητα κατά τη Νεολιθική εποχή, όταν οι άνθρωποι άρχισαν να χρησιμοποιούν το γάλα από οικόσιτα ζώα. Στη νότια Ευρώπη, υπήρχε μεγαλύτερη χρήση προϊόντων του γάλακτος όπως τυριών, που δεν προκαλούν προβλήματα σε όσους δεν έχουν επάρκεια λακτάσης. Αντίθετα, στη βόρεια Ευρώπη, οι άνθρωποι έπιναν γάλα πιο συχνά, με αποτέλεσμα τη φυσική επιλογή του πολυμορφισμού που συμβάλλει στην επάρκεια λακτάσης, η συχνότητα του οποίου αυξήθηκε και έγινε σχεδόν καθολική.

Μια νέα μελέτη κοίταξε τη συχνότητα του στην Ελλάδα και στην Ιταλία

H τελευταία στήλη δείχνει το συνολικό ποσοστό επάρκειας λακτάσης στους διάφορους πληθυσμούς (δηλαδή 16% στην Ελλάδα). Το Ελληνικό δείγμα περιείχε ξεχωριστά δείγματα για τη Βόρεια, Νότια, Νησιωτική Ελλάδα καθώς και ένα μικτό δείγμα, αλλά δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους.

Αντιθέτως στην Ιταλία υπάρχει διαφοροποίηση ανάμεσα στους πληθυσμούς, όπου η Βορειοανατολική Ιταλία (που συνορεύει με την Κεντρική Ευρώπη και τα βόρεια Βαλκάνια) έχει ενδιάμεση συχνότητα ανάμεσα στους Νοτιοευρωπαϊκούς και Βορειοευρωπαϊκούς πληθυσμούς, ενώ η Κεντρική και η Νότιος Ιταλία ομοιάζει με την Ελλάδα.

Ψηφοφορία για την εξελικτική θεωρία στις "Ανιχνεύσεις"

Η αξιόλογη εκπομπή της ΕΤ3 "Ανιχνεύσεις" έχει μια ψηφοφορία στον ιστότοπό της για τη θεωρία της εξέλιξης. Αυτή τη στιγμή το 41% των απαντήσεων θεωρεί πως ο άνθρωπος είναι "αποτέλεσμα της εξελικτικής θεωρίας", 40% πως δημιουργήθηκε από το Θεό, και 13% "κάτι ενδιάμεσο".

Άρα το άθροισμα όσων δέχονται τη θεωρία της εξέλιξης (είτε εν μέρει είτε εξ'ολοκλήρου) είναι 54%, αρκετά κοντά σε προηγούμενη επιστημονική μέτρηση (55%) με παρόμοιο ερώτημα.

Τόσο η φυσιοκρατική άποψη (πως ο άνθρωπος αποτελεί προϊόν της εξέλιξης αποκλειστικά), όσο και η λεγόμενη "θεϊστική εξέλιξη" (theistic evolution) είναι συμβατές με την επιστήμη απόψεις. Η θεϊστική εξέλιξη πιστεύει πως υπάρχει ρόλος για το Θεό στην εξέλιξη των ειδών (και του ανθρώπου) π.χ. σε σχέση με τις θεμελιώδεις σταθερές της φύσης που κάνουν δυνατή την ύπαρξη κατάλληλης χημείας για την εμφάνιση και εξέλιξη της ζωής.

Αυτό που δεν ισχύει βέβαια είναι η θεωρία της μη εξελικτικής δημιουργίας, δηλαδή η δημιουργία των διαφόρων ειδών εκ νέου, χωρίς καταγωγή του ενός από το άλλο.

Ούτε υπάρχει κανένα στοιχείο για το λεγόμενο ευφυή σχεδιασμό (intelligent design) που δέχεται την εξέλιξη αλλά με έξωθεν "παρεμβάσεις" κατά τη διάρκειά της, δηλαδή μια κατευθυνόμενη εξέλιξη όπου ο ρόλος του Σχεδιαστή είναι η κατασκευή στοιχείων που δεν μπορούν τάχα να προκύψουν από τη φυσική επιλογή.

Η σύγχρονη εξελικτική βιολογία δεν είναι ούτε συμβατή ούτε ασύμβατη με τη θρησκεία. Ένδειξη αυτού είναι το γεγονός πως κορυφαίοι εξελικτικοί βιολόγοι όπως ο Theodosius Dobzhansky δεν έβλεπαν κάτι ασύμβατο ανάμεσα στην πίστη τους και την επιστήμη τους.

Δυστυχώς η απουσία παιδείας και η κακώς εννοούμενη θρησκευτικότητα στην πατρίδα μας οδηγεί μεγάλο τμήμα του πληθυσμού να απορρίπτει την εξελικτική θεωρία χωρίς στην πραγματικότητα να την γνωρίζει.

Πολλαπλά αντίγραφα γονιδίου κάνουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο ανθρώπινο

Αναφέρονται σε αυτή τη μελέτη. Οι άνθρωποι διαφέρουν μεταξύ τους, αλλά και με τα άλλα ζώα τόσο ως προς τα "γράμματα" του γενετικού τους κώδικα (π.χ. CAGT αντί για CACT) αλλά και ως προς τον αριθμό και τη θέση των γραμμάτων. Π.χ. μερικές φορές ένα τμήμα DNA αναστρέφεται, διαγράφεται ή επαναλαμβάνεται πολλές φορές σε διαφορετικά τμήματα των χρωματοσωμάτων. Η νέα μελέτη έδειξε πως ένα γονίδιο υπάρχει σε πολλά αντίγραφα στο ανθρώπινο γονιδίωμα. Δεν γνωρίζουμε ακόμα τί ακριβώς κάνει και γιατί έχουμε τόσα πολλά αντίγραφα, αλλά μιας και εκφράζεται στον εγκέφαλοείναι πιθανόν να αποτελεί μια από τις αλλαγές που οδήγησαν στο σύγχρονο άνθρωπο. Δεν πρέπει ωστόσο να νομίζουμε πως αυτό είναι το γονίδιο που μας κάνει ανθρώπους, αφού έχουν ήδη ανακαλυφθεί πάρα πολλά γονίδια στα οποία παρουσιάζουμε διαφορές με τα άλλα είδη.

Πολλαπλά αντίγραφα γονιδίου κάνουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο ανθρώπινο

Ένα μυστηριώδες γονίδιο άγνωστης λειτουργίας που ίσως συνεισέφερε στην εξέλιξη του ανθρώπινου εγκεφάλου ανακαλύφθηκε από Αμερικανούς ερευνητές. Ενώ τα ποντίκια διαθέτουν μόνο ένα αντίγραφο του γονιδίου, οι πίθηκοι φέρουν δεκάδες και οι άνθρωποι εκατοντάδες.

Η λειτουργία την οποία εξυπηρετεί το γονίδιο παραμένει εντελώς άγνωστοι. Οι ερευνητές διαπίστωσαν πάντως ότι το γονίδιο περιέχει την πληροφορία για την παραγωγή μιας πρωτεΐνης η οποία απαντάται στον εγκέφαλο.

Αν και είναι δύσκολο να αποδειχθεί, η πρωτείνη αυτή ίσως συνεισφέρει στις ανώτερες νοητικές ικανότητες του ανθρώπινου είδους, αναφέρει στο περιοδικό Science η ομάδα του Δρ Τζέιμς Σικέλα στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Ντένβερ.

Όπως εξηγεί το Nature.com, οι επιστήμονες που μελετούν την εξέλιξη του ανθρώπινου εγκεφάλου μέχρι πρόσφατα εστιάζονταν σε γονίδια που είχαν υποστεί μικρές μεταλλάξεις κατά την απομάκρυνση του ανθρώπου από τους πιθήκους. Η τελευταία έρευνα υποδεικνύει ότι η διαφορά του ανθρώπου από τους συγγενείς του οφείλεται εν μέρει σε γονίδια που υπάρχουν στο γονιδίωμα σε πολλά, πανομοιότυπα αντίγραφα.

Συγκρίνοντας τη γενετική αλληλουχία ανθρώπου, χιμπατζή, μακάκου, ποντικού και αρουραίου, οι ερευνητές εντόπισαν γονίδια που επαναλαμβάνονται περισσότερο στο ανθρώπινο DNA.

Εντόπισαν έτσι το γονίδιο της πρωτεΐνης DUF1220: Στο ανθρώπινο γονιδίωμα το γονίδιο υπάρχει σε 212 αντίγραφα. Ο χιμπατζής φέρει 37 αντίγραφα, ο μακάκος 30 και το ποντίκι και ο αρουραίος μόνο ένα.

Όσον αφορά το προϊόν του γονιδίου, την πρωτεΐνη DUF1220, διαπιστώθηκε ότι συντίθεται σε μεγάλες ποσότητες στους νευρώνες, ένδειξη σχετίζεται με τη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου.

Ωστόσο η μελέτη της λειτουργίας του γονιδίου αναμένεται να συναντήσει τώρα ένα σημαντικό εμπόδιο. Προκειμένου να προσδιορίσουν τη λειτουργία ενός γονιδίου σε απλά πειραματόζωα, όπως τα ποντίκια, οι επιστήμονες συνήθως απενεργοποιούν το γονίδιο και περιμένουν να δουν τι θα συμβεί.

Για λόγους βιοηθικής, αυτού του είδους οι γενετικοί χειρισμοί απαγορεύεται να πραγματοποιηθούν σε ανώτερα πρωτεύοντα όπως ο χιμπατζής.

news.in.gr

Μόνο 55% των Ελλήνων δέχεται την προέλευση των ανθρώπων από προηγούμενα είδη ζώων

Μέσω του National Geographic. Ας μας προβληματίσει.

Ένα ακόμα γονίδιο στη συνταγή για το χρώμα του δέρματος

[Σημείωση συντάκτη] Το νέο γονίδιο βρίσκεται περίπου στο 98% των διαφόρων Ευρωαμερικανικών (Καυκασοειδών) ομάδων που μελέτησαν οι ερευνητές, αλλά απουσιάζει στους Νεγροειδείς και Μογγολοειδείς. Η διαφορά της συχνότητας του Ευρωπαϊκού αλληλόμορφου σε σχέση με τους μη Καυκασοειδείς είναι εντυπωσιακή, και είναι μια από τις πιο υψηλες που έχουν σημειωθεί. Αυτό υποδηλώνει τη λειτουργία φυσικής επιλογής σε αυτό το γονίδιο στους Ευρωπαίους. Φυσικά το νέο γονίδιο εξηγεί μόνο το 1/3 περίπου της διαφοράς ανάμεσα στους Ευρωπαίους και τους Αφρικανούς, πράγμα που σημαίνει πως υπάρχουν και άλλα γονίδια που συνδέονται με τον ανθρώπινο χρωματισμό. Επίσης οι Ασιάτες έχουν το ίδιο προγονικό αλληλόμορφο με τους Αφρικανούς, αλλά είναι αισθητά πιο ανοιχτόχρωμοι, πράγμα που σημαίνει πως διαφορετικό γονίδιο οδήγησε στον αποχρωματισμό τους.

Ένα ακόμα από τα δεκάδες γονίδια που ελέγχουν το χρώμα του δέρματος, των μαλλιών και των ματιών ανακαλύφθηκε παρεμπιπτόντως στη διάρκεια μελέτης για τον καρκίνο.

Το γονίδιο, που φαίνεται ότι υπάρχει ακόμα και στα ψάρια, «εξηγεί το 25 έως 38 τοις εκατό της διαφοράς ανάμεσα στους Ευρωπαίους και τους Αφρικανούς στο δείκτη μελανίνης» γράφουν οι ερευνητές την Παρασκευή στο Science.

Αν και οι επιστήμονες έχουν μέχρι σήμερα αναγνωρίσει πάνω από 100 γονίδια που συνδέονται με την παραγωγή χρωστικών στον άνθρωπο, ο περίπλοκος μηχανισμός της διαδικασίας δεν είναι ακόμα κατανοητός.

«Η γενετική προέλευση της εντυπωσιακής ποικιλίας στο χρώμα του ανθρώπινου δέρματος είναι ένα από τα εναπομείναντα μυστήρια της βιολογίας» εκτιμουν ο Κιθ Τσενγκ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια και οι συνεργάτες του.

Το γονίδιο SLC24A5 εντοπίστηκε στη διάρκεια έρευνας για τον καρκίνο, αναφέρει στο Reuters, η οποία πραγματοποιήθηκε στο αφρικανικό ψάρι-ζέβρα (Danio rerio), ένα κλασσικό πειραματόζωο.

Ορισμένα από τα ριγέ ψάρια έχουν ένα πιο φωτεινό, «χρυσό» χρώμα στις ανοιχτόχρωμες ρίγες. Τα άτομα αυτά διαθέτουν τη μεταλλαγμένη μορφή του SLC24A5 και παρουσιάζουν στο μικροσκόπιο μικρότερα κι λιγότερα «μελανοφόρα», κόκκους που περιέχουν χρωστικές.

Ομοίως, τα μελανοσώματα, οι αντίστοιχες δομές στους ανθρώπους που περιέχουν μελανίνη, είναι λιγότερες και μικρότερες στα άτομα ευρωπαϊκής καταγωγής, από ό,τι σε όσους προέρχονται από τη δυτική Αφρική. Τα μελανοσώματα της ανατολικής Ασίας βρίσκονται στο ενδιάμεσο.

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές σαρώνοντας σε βάσεις δεδομένων ολόκληρο το ανθρώπινο γονιδίωμα, η «βασική» μορφή του γονιδίου είναι η πλέον κοινή στους ανθρώπους αφρικανικής και ασιατικής καταγωγής, ενώ στους ευρωπαίους υπάρχει μετάλλαξη σε μερικές βάσεις DNA -«γράμματα» του γονιδίου.

Το βασικό γονίδιο μάλιστα υπάρχει όχι μόνο στους ανθρώπους, αλλ και σε όλα τα σπονδυλόζωα. Είναι ενδιαφέρον το ότι οι ερευνητές κατάφεραν να κάνουν μετατρέψουν κανονικά ψάρια-ζέβρες σε «χρυσά», με ενέσεις του ανθρώπινου γονιδίου σε έμβρυα.

Πηγή: in.gr

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος συνεχίζει να εξελίσσεται

Οι κοινωνικές πιέσεις δεν έχουν σταματήσει την εξέλιξη των γονιδίων που ελέγχουν την κατασκευή του εγκεφάλου, υποδεικνύουν γενετικές αναλύσεις που δημοσιεύονται στο περιοδικό Science. Οι ερευνητές εντόπισαν δύο σχετικά νέες γενετικές ποικιλομορφίες που διαδίδονται ταχύτατα στους ανθρώπινους πληθυσμούς.

Οι δύο αυτές ποικιλίες πιθανότατα διαδίδονται επειδή προσφέρουν κάποιο προσαρμοστικό πλεονέκτημα. Παραμένει πάντως άγνωστο αν έχουν ουσιαστική επίδραση στο μέγεθος του εγκεφάλου ή τη νοημοσύνη, σχολιάζει το NewScientist.com.

Πάντως οι νέες ποικιλομορφίες απαντώνται με διαφορετική συχνότητα σε πληθυσμούς που κατοικούν σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη, αναζωπυρώνοντας έτσι τη συζήτηση για το κατά πόσο οι φυλετικές ομάδες παρουσιάζουν διαφορές στην εγκεφαλική λειτουργία.

«Ό,τι πλεονέκτημα κι αν δίνουν τα γονίδια αυτά, ορισμένες ομάδες το έχουν και ορισμένες όχι. Αυτό θα είναι ο χειρότερος εφιάλτης για όσους πιστεύουν ότι δεν υπάρχουν διαφορές στην εγκεφαλική λειτουργία μεταξύ των πληθυσμών» υποστηρίζει ο Τζον Χοκς του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν στο Μέριλαντ, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.

Η ομάδα του γενετιστή Μπρους Λαν του Πανεπιστημίου του Σικάγο προσδιόρισε σε 89 άτομα διαφορετικών εθνικοτήτων την αλληλουχία δύο γονιδίων -microcephalin και aspm- τα οποία ρυθμίζουν το μέγεθος του εγκεφάλου. Τα άτομα που φέρουν μεταλλάξεις στα γονίδια αυτά πάσχουν από μικροκεφαλία.

Οι ερευνητές αναγνώρισαν χαρακτηριστικές ποικιλίες (αλληλόμορφα) των δύο γονιδίων οι οποίες έχουν αρχίσει να εδραιώνονται στους πληθυσμούς. Ένα συγκεκριμένο αλληλόμορφο του microcephalin, το οποίο πρωτοεμφανίστηκε πριν από 60 έως 14 χιλιάδες χρόνια, έχει ήδη διαδοθεί στο 70% των ανθρώπων.

Το νέο αλληλόμορφο είναι πολύ συχνότερο σε ανθρώπους από την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αμερική, σε σχέση με κατοίκους της υποσαχάριας Αφρικής.

Όσον αφορά το aspm, ένα νέο αλληλόμορφο, που εμφανίστηκε πριν από 500 έως 14.000 χρόνια πριν, απαντάται σήμερα στο ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού, αν και είναι πολύ πιο διαδεδομένο στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή.

Η επίδραση που έχουν τα νέα γονίδια στη λειτουργία του εγκεφάλου παραμένει άγνωστο. Ωστόσο η ταχύτατη διάδοσή τους φαίνεται να οφείλεται σε φυσική επιλογή, και επομένως ο εγκέφαλος συνεχίζει να εξελίσσεται.

Πάντως πολλοί επιστήμονες σήμερα θεωρούν ότι η εξέλιξη του εγκεφάλου εξαρτάται στον άνθρωπο από τις κοινωνικές προτιμήσεις και τάσεις, παρά σε φυσική επιλογή.

Οι ερευνητές, τώρα, σκοπεύουν να μελετήσουν την επίδραση των αλληλόμορφων στις νοητικές λειτουργίες. Τα νέα γονίδια θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να αυξάνουν το μέγεθος του εγκεφάλου, να προάγουν τη διαφοροποίηση της προσωπικότητας ή να προσδίδουν ανθεκτικότητα σε νευρολογικές ασθένειες.

Προς το παρόν, κανένα ενδεχόμενο δεν μπορεί να αποκλειστεί, όσο απροσδόκητο κι αν είναι: «Θα μπορούσε να είναι προτέρημα να είναι κανείς πιο χαζός» χαριτολογεί ο Δρ Λαν.

Πηγή: in.gr